kws cz2

-
Czterdziestolatek - nowe porządki cz.2

Wracając do obrazu z cz.1 ... siedzisz z whiskey na fotelu zadowolony z dotychczasowego życia i z tego, co zbudowałeś i wtedy w głowie zaczynasz rozumieć tekst piosenki Ani Dąbrowskiej, której słuchałeś od lat. "A więc o tym jest ta piosenka! O przemijaniu i o tym, że pewne rzeczy przemijają bezpowrotnie".

"Jeszcze ten jeden raz
Czy ostatni kto wie
Niech mnie porwie prąd
I w nieznane niech niesie
Jeszcze ten jeden raz
Kości rzucić ot tak
I całkiem nowy los
Wylosować w ciemno, w ciemno
Nie rosnąć i nie chodzić spać
Przyzwoitości w twarz się śmiać
Przyjaciół nigdy nie bać się
I z romansów tylko miłość znać
Wierzyć, że można zmienić świat
Nie czuć jak szybko mija czas
"Żyć nie umierać" słów poznać sens
Nim na opak całkiem zmienią się
Jeszcze ten jeden raz
Nie słuchać niczyich rad
Robić za błędem błąd
Walczyć o byle co, byle co
Jeszcze ten jeden raz
Na wsi gdzieś jabłka kraść
Przeżyć znów pierwszy dreszcz
Wiedząc to, co dziś wiem, co dzisiaj wiem".

https://music.youtube.com/watch?v=klR9GOfUGcY&feature=share 

To największy ból dupy dojrzałego wieku. To świadomość, że pewnych rzeczy nie da się powtórzyć. A może jednak się da? Może uda się jeszcze udowodnić całemu światu, a co najważniejsze sobie, że można?
       Widzisz potem czterdziestolatka jak zapierdziela na swoim Kawasaki Ninja ponad 200km/h po autostradzie. Albo ubranego jak nastolatek jadącego na rolkach. Lub stawiającego drinka osiemnastolatce w nocnym klubie (modląc się w duchu, żeby miała  tyle lat, ile deklaruje). Lub jadącego na kurs szkoły przetrwania, żeby jak dzikus spać na gołej ziemi przy minus 3 stopniach.  Co on wyprawia? On chce "jeszcze ten jeden raz" poczuć młodość w lędźwiach. On wierzy Oscarowi Wilde, że "aby odzyskać młodość, wystarczy powtórzyć swoje szaleństwa" ...

CDN

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Tylko dla twardzieli

-
Obraz
         Dalajlama powiedział: "Pamiętaj, że nie otrzymać tego, czego się chce, to czasem wspaniały łut szczęścia.” Niestety nie miałem takiego szczęścia, bo dostałem to, o czym marzyłem. Od mojego powrotu z pracy w Szwecji marzyłem o wzięciu udziału w szkole przetrwania. Pociągała mnie bliskość natury, bycie zdanym jedynie na siebie, przeżyć używając tylko to, co niesie się na własnych plecach. Chciałem jak prawdziwy twardziel spędzić weekend z innymi twardzielami gdzieś w lesie z dala od cywilizacji. Nie wiedziałem, że przy mojej żonie trzeba uważać na to, żeby zbyt głośno nie mówić o swoich marzeniach. Dlaczego? Ano dlatego, że na ostatnie urodziny podarowała mi właśnie weekendowy kurs przetrwania w lasach pod Piotrkowem Tybunalskim.           Jakże się cieszyłem dostając voucher na kurs. To przecież spełnienie mojego marzenia. Cała rodzina, wszyscy znajomi wiedzieli, że jadę na survival. Ja byłem dumny ze swojej o...
Read more »

indianie

-
Leniwi Indianie         Swego czasu miałem fazę na książki Wojciecha Cejrowskiego o odległych plemionach Ameryki Południowej. Wcale nie spieszyło mi się tam jechać, żeby doświadczyć na własnej skórze przyrody, która tak bardzo chce tam zgładzić każdego intruza. Jednak czytanie o jego przygodach już przychodziło mi z łatwością i bezkresną przyjemnością. Zwróciłem wtedy uwagę na coś, czym chciałbym Was dzisiaj zainteresować.         Cejrowski zauważył, że typowy indianin nie rusza się ze swojego hamaka, aż do momentu, gdy zaczyna mu burczeć z głodu w brzuchu. Dopiero wtedy bierze swój łuk, maczetę, czy co tam typowy indianin ma pod ręką i idzie w dżunglę w poszukiwaniu pożywienia. Gdy nie jest głodny, po prostu odpoczywa, patrzy w niebo, albo ucina sobie drzemkę. Oczywiście ma to też swoje racjonalne uzasadnienie, bo w dżungli jest tak duża wilgotność i temperatura, że przy braku soli (bo niby skąd ma ją wziąć), robienie jakichkolwiek zapasów mija s...
Read more »

Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy?

-
Obraz
      "Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy" to tytuł książki, ale doskonale oddaje to, co chciałbym dzisiaj powiedzieć. A chcę zastanowić się nad moralnością. Co sprawia, że staramy się postępować dobrze? Czy to, że tak zostaliśmy wychowani? Czy dlatego, że mamy taką wewnętrzną potrzebę i wysokie osobiste standardy? A może tylko dlatego, że boimy się kary lub przykrych konsekwencji?        Już w czasach antycznych ten dylemat zajmował ludzi i pewien filozof chodził po ulicach i pytał przechodniów co by zrobili, gdyby mieli na sobie czapkę niewidkę. Okazało się, że prawie wszyscy najpierw by zrobili coś złego. A to coś ukradli, inni kogoś pobili, a jeszcze inni podpatrzyli w kąpieli żonę sąsiada. Czyli wystarczy zdjąć z nas oko innych ludzi, Boga, czy wymiaru sprawiedliwości, a wychodzi z nas zło. Kim zatem jesteśmy, gdy nikt nie widzi? Jesteśmy złodziejami, brutalami i zboczeńcami? Oczywiście człowiek jest zdolny do wielu pięknych i szlachetnych uczuć...
Read more »