Pamiętnik Zwariowanego Czterdziestolatka

     Im jestem starszy, tym bardziej doceniam życie w zgodzie z naturą. Nie mam na myśli tego, co od razu narzuca się jako naturalne (nomen omen) skojarzenia, czyli jedzenie marchewek, chodzenie na boso i mieszkanie gdzieś na odludziu bez prądu. Obserwując siebie i ludzi wokół mnie dochodzę do wniosku, że życie wbrew naturze źle się na nas odbija. Młody, niedoświadczony człowiek chce iść na przekór. Chce łamać tradycję, konwenanse i schematy. Nie rozumie, że to, co chcą mu wpoić rodzice to mądrość zbudowana na doświadczeniach tysięcy pokoleń przed nami i działanie wbrew temu, to działanie wbrew naturze ludzkiej i co za tym idzie, działanie na swoją szkodę. Nie żyjemy wiecznie i wszystko ma swoje czasy i pory. Kto tego nie zauważy, traci? Poniżej dwa przykłady z życia :       "Po co szybko rodzić dzieci? Przecież to nie średniowiecze i nowoczesna kobieta może rodzić nawet, gdy ma czterdziestkę na karku". Otóż, no pewnie, że może i nikt nie stoi z mieczem nad...

     Od jakiegoś już czasu zmagam się z pewnym wyzwaniem. Chcę stworzyć definicję miłości. Nie znaleźć ją w książce, ale stworzyć swoją własną, która będzie odzwierciedlała moje odczucia w tej materii.     Co ciekawe, obecnie żyjemy w bardzo ważnym okresie pod względem filozoficznym. Po różnych fazach rozwoju myśli nowożytni filozofowie dochodzą do wniosku, że żyjemy w okresie "filozofii miłości". Kiedyś najważniejsza była harmonia we wszechświecie, potem Bóg, potem człowiek i jego rozum, potem nic nie było ważne i nic nie miało sensu. Aż doszliśmy do wniosku, że najważniejsza jest miłość. Zwrócimy uwagę jak często o niej słyszymy z każdej strony. W telewizji komedie romantyczne, w radiu Beatelsi śpiewają "she loves you, yeah, yeah, yeah", w gazecie czytamy artykuły o związkach, a na fb grupy, gdzie ludzie doradzają sobie jak utrzymać satysfakcjonujące relacje. Już wiemy kto to psychopata, narcyz, przemocowiec, toksyk itd. Wszystko kręci się wokół tego, że każdy...

         Gdy zacząłem przygotowywać się do maratonu przeczytałem na fb takie oto zdanie: " Gdy chcesz się poruszać, przebiegnij kilometr. Gdy chcesz zmienić swoje życie, przebiegnij maraton".           Nie wiem czy ukończenie maratonu zmieniło moje życie, ale z pewnością wzbogaciło mnie o kilka refleksji. (Tak to jest jak dasz filozofowi buty do biegania - zacznie filozofować o bieganiu)          Długi bieg, tak jak długie życie, ma swoje etapy. Początek jest pełen energii, nadziei, wiary w sukces. Mijasz uśmiechniętych ludzi, którzy Ci kibicują i pokazują kciuk w górze żeby pokazać, że są z Tobą. Tak samo jak w życiu. Spójrz tylko na zdjęcia z wesela lub z imprezy z okazji obrony pracy dyplomowej. Same uśmiechnięte buzie, oklaski i zabawa. Widzisz swoich najbliższych, którzy byli tam tylko dla Ciebie.             Mija kilka kilometrów i wszystko nadal jest w porządku i jak speł...

Jakoś na jesień zeszłego już roku czytając książkę napotkałem na takie oto zdanie: "mów to, co myślisz i rób to, co mówisz"        Wracam ciągle do niego myślami, bo obnaża moją słabość. Z wiekiem tak wiele sytuacji i ludzi nauczyło mnie być nieszczerym. Nie robię tego z jakiegoś pierwotnego złego nastawienia w sercu, ale z doświadczenia, które podpowiada mi, że będąc otwarty i szczery narażam się na zranienia, ostracyzm i niezrozumienie. Dlatego przez lata zbudowałem swoją społeczną "zbroję". Fasadę pewnego siebie, wesołego, błyskotliwego, trochę uszczypliwego jowialnego zawadiaki. Zatem, gdy ktoś mnie atakował, nie dotykał mnie, tylko moją zbroję. Rozumiem, że nie jestem jedyny, który coś takiego robi, bo pewnie większość z nas nosi maski poza domem. (jeśli nosi się maskę także w domu to już jest źle, bardzo źle. Ale nie tym teraz mowa). Z tego, co się orientuję to Jung wprowadził pojęcie "persony", czyli obrazu siebie jaki przedstawiamy ludziom. Zatem k...