Po co nam celebryci?

-
Jak zwykle w wolnym czasie włączyłem muzykę na youtube na chwilę... Po dwóch godzinach słuchania trafiłem na Bono z U2 skandującego z widzami "People have the power". Myślę sobie: "temu to się nigdy chyba nie znudzi, heh". Pamiętam go z lat osiemdziesiątych, gdy używał tuby swojej popularności angażując się politycznie śpiewając "Sunday, Bloody Sunday", potem kojarzę go z akcji poparcia dla uwięzionej Aung San Suu Kyi. No i od razu przypomniał mi się Ronaldo i jego akcja wymiany Coca Coli na wodę. Pomyślałem: "a może celebryci mogą nam się na coś przydać?". Do tej pory znane osoby kojarzyłem jedynie z cukierkowym światem Instagramu, życiem na pokaz i robieniem wszystkiego dla kasy. Tylko jaki zysk może mieć Ronaldo z propagowania picia wody? Albo po co Bono ciągłe angażowanie się w ważne ideologicznie sprawy? Przecież obydwoje są już obrzydliwie bogaci i ani rozgłos ani kolejne miliony nie robią już na ich pewnie wrażenia.
      Zatem może jednak celebryci (odpowiedzialni, a nie ci od Instagramowych ustawek) grają ważną rolę w świecie? Od dłuższego czasu słyszymy, że młodzież na zachodzie jest coraz grubsza i zalewają się słodkimi napojami, ale wystarczyło, że Ronaldo odsunął Coca colę, a od razu cały świat sobie przypomniał o tym problemie. Bono krzycząc "People have the power" może i powtarza rzecz dla nas oczywistą, ale wbrew pozorm nie każdy mieszkaniec ziemii może cieszyć się demokracją i prawami obywatelskimi.
     Wiesz, z kim mi się skojarzyli obydwoje jegomoście? Kogo poważano i słuchano tysiące lat temu? Kto mówił ludziom co mają jeść i pić? Kto tłumaczył pospolitej gawiedzi, co jest ważne i jakimi wartościami powinni się kierować w życiu? Ano kapłani 🤭. Kiedyś religia wypełniała całe życie człowieka i wypowiadała się na każdy temat. Czy wiesz, że np. Judaizm nawet określał jak ludzie mają się załatwić? Dokładnie było opisane, gdzie należy iść i jak wykopać dołek łopatką. Serio. To nie żart. A dzisiaj, w czasach upadku wszelkich autorytetów może to odpowiedzialni celebryci mówią ludziom jak żyć?
Co o tym myślicie? 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Tylko dla twardzieli

-
Obraz
         Dalajlama powiedział: "Pamiętaj, że nie otrzymać tego, czego się chce, to czasem wspaniały łut szczęścia.” Niestety nie miałem takiego szczęścia, bo dostałem to, o czym marzyłem. Od mojego powrotu z pracy w Szwecji marzyłem o wzięciu udziału w szkole przetrwania. Pociągała mnie bliskość natury, bycie zdanym jedynie na siebie, przeżyć używając tylko to, co niesie się na własnych plecach. Chciałem jak prawdziwy twardziel spędzić weekend z innymi twardzielami gdzieś w lesie z dala od cywilizacji. Nie wiedziałem, że przy mojej żonie trzeba uważać na to, żeby zbyt głośno nie mówić o swoich marzeniach. Dlaczego? Ano dlatego, że na ostatnie urodziny podarowała mi właśnie weekendowy kurs przetrwania w lasach pod Piotrkowem Tybunalskim.           Jakże się cieszyłem dostając voucher na kurs. To przecież spełnienie mojego marzenia. Cała rodzina, wszyscy znajomi wiedzieli, że jadę na survival. Ja byłem dumny ze swojej o...
Read more »

indianie

-
Leniwi Indianie         Swego czasu miałem fazę na książki Wojciecha Cejrowskiego o odległych plemionach Ameryki Południowej. Wcale nie spieszyło mi się tam jechać, żeby doświadczyć na własnej skórze przyrody, która tak bardzo chce tam zgładzić każdego intruza. Jednak czytanie o jego przygodach już przychodziło mi z łatwością i bezkresną przyjemnością. Zwróciłem wtedy uwagę na coś, czym chciałbym Was dzisiaj zainteresować.         Cejrowski zauważył, że typowy indianin nie rusza się ze swojego hamaka, aż do momentu, gdy zaczyna mu burczeć z głodu w brzuchu. Dopiero wtedy bierze swój łuk, maczetę, czy co tam typowy indianin ma pod ręką i idzie w dżunglę w poszukiwaniu pożywienia. Gdy nie jest głodny, po prostu odpoczywa, patrzy w niebo, albo ucina sobie drzemkę. Oczywiście ma to też swoje racjonalne uzasadnienie, bo w dżungli jest tak duża wilgotność i temperatura, że przy braku soli (bo niby skąd ma ją wziąć), robienie jakichkolwiek zapasów mija s...
Read more »

Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy?

-
Obraz
      "Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy" to tytuł książki, ale doskonale oddaje to, co chciałbym dzisiaj powiedzieć. A chcę zastanowić się nad moralnością. Co sprawia, że staramy się postępować dobrze? Czy to, że tak zostaliśmy wychowani? Czy dlatego, że mamy taką wewnętrzną potrzebę i wysokie osobiste standardy? A może tylko dlatego, że boimy się kary lub przykrych konsekwencji?        Już w czasach antycznych ten dylemat zajmował ludzi i pewien filozof chodził po ulicach i pytał przechodniów co by zrobili, gdyby mieli na sobie czapkę niewidkę. Okazało się, że prawie wszyscy najpierw by zrobili coś złego. A to coś ukradli, inni kogoś pobili, a jeszcze inni podpatrzyli w kąpieli żonę sąsiada. Czyli wystarczy zdjąć z nas oko innych ludzi, Boga, czy wymiaru sprawiedliwości, a wychodzi z nas zło. Kim zatem jesteśmy, gdy nikt nie widzi? Jesteśmy złodziejami, brutalami i zboczeńcami? Oczywiście człowiek jest zdolny do wielu pięknych i szlachetnych uczuć...
Read more »