Za pięć lat

-
Przeczytałem dawno temu, że "za pięć lat każdy z nas będzie taki jak książki, które czyta i ludzie, którymi się otacza". 
     Niby oczywiste, ale czy jestem pewien, że świadomie wybieram swoją literaturę oraz znajomych? Można by rzec, że decydowanie o lekturze jest proste i korzystne, ale to bezduszne odsuwać się od pewnych ludzi. Przecież oni mają uczucia, które możemy zranić. Hmm, no pewnie, ale tak samo jak podczas sytuacji awaryjnej w samolocie, najpierw zakładamy maskę tlenową sobie, a dopiero potem swoim dzieciom, albo podczas pożaru i zadymienia, najpierw skupiamy się na ucieczce, zamiast ratować pozostałych. Czyli w życiu najpierw potrzeba mi osób silniejszych i mądrzejszych ode mnie co mnie często ratuje, zanim zacznę pochylać się nad tymi, którzy potrzebują mojej pomocy. Wiele, wiele lat temu ciągle słyszałem coś, co mnie oburzało, a co dzisiaj uznaję za mądrą radę - otóż, "70% znajomych powinni stanowić ludzie silniejsi ode mnie, a zaledwie 30% słabsi". Niby bezduszne, ale na dłuższą metę przynoszące korzyść dla wszystkich zainteresowanych.
      Mam prośbę, postaraj się spojrzeć na najbliższe Ci pięć osób i odpowiedz sobie na kilka pytań:
1. Czy przy tej osobie odpoczywasz? 
2. Czy ta osoba się rozwija? (czy poznaje nowe idee, kraje, ludzi, smaki i muzykę) 
3. Czy ta osoba Cię inspiruje do rozwoju? (czyli, czy po rozmowie z tą osobą sprawdzasz omawiane rzeczy w google, zamawiasz książkę na ten temat, szukasz powiązanych z nim zagadnień, myślisz o tym?) 
4. Czy tej osobie zależy na Tobie i czy potrafi to okazać (np przez dawanie Ci swojego czasu - to świetny test na zaangażowanie)? 
5. Czy ta osoba potrafi sama o siebie zadbać i nie potrzebuje Ciebie żeby normalnie funkcjonować? 
      Odpowiadając na powyższe pytania będziesz wiedział, czy większość bliskich Ci osób to ludzie z potencjałem, czy nie. Jeśli nie, to za pięć lat będziesz taki jak oni. Jeśli to banda zapatrzonych w siebie malkontentów, to będziesz zaraz jednym z nich, przez co wpadniesz w przeklętą pętlę, z której nie będzie komu Cię wyciągnąć. No bo kto Ci powie, żebyś się otrząsnął w swoim życiu skoro zajmujesz się jedynie tymi samymi sprawami i gonisz swój własny ogon? Po jakimś czasie będziesz zmęczony cudzymi problemami, o których ciągle słuchasz i zaczniesz skupiać się na swoim nędznym życiu. Ot, klasyczny "viscious circle". 
      Dlatego, warto szukać dobrej literatury jak również mądrych i silnych znajomych, bo za pięć lat będę taki jak oni. 




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Tylko dla twardzieli

-
Obraz
         Dalajlama powiedział: "Pamiętaj, że nie otrzymać tego, czego się chce, to czasem wspaniały łut szczęścia.” Niestety nie miałem takiego szczęścia, bo dostałem to, o czym marzyłem. Od mojego powrotu z pracy w Szwecji marzyłem o wzięciu udziału w szkole przetrwania. Pociągała mnie bliskość natury, bycie zdanym jedynie na siebie, przeżyć używając tylko to, co niesie się na własnych plecach. Chciałem jak prawdziwy twardziel spędzić weekend z innymi twardzielami gdzieś w lesie z dala od cywilizacji. Nie wiedziałem, że przy mojej żonie trzeba uważać na to, żeby zbyt głośno nie mówić o swoich marzeniach. Dlaczego? Ano dlatego, że na ostatnie urodziny podarowała mi właśnie weekendowy kurs przetrwania w lasach pod Piotrkowem Tybunalskim.           Jakże się cieszyłem dostając voucher na kurs. To przecież spełnienie mojego marzenia. Cała rodzina, wszyscy znajomi wiedzieli, że jadę na survival. Ja byłem dumny ze swojej o...
Read more »

indianie

-
Leniwi Indianie         Swego czasu miałem fazę na książki Wojciecha Cejrowskiego o odległych plemionach Ameryki Południowej. Wcale nie spieszyło mi się tam jechać, żeby doświadczyć na własnej skórze przyrody, która tak bardzo chce tam zgładzić każdego intruza. Jednak czytanie o jego przygodach już przychodziło mi z łatwością i bezkresną przyjemnością. Zwróciłem wtedy uwagę na coś, czym chciałbym Was dzisiaj zainteresować.         Cejrowski zauważył, że typowy indianin nie rusza się ze swojego hamaka, aż do momentu, gdy zaczyna mu burczeć z głodu w brzuchu. Dopiero wtedy bierze swój łuk, maczetę, czy co tam typowy indianin ma pod ręką i idzie w dżunglę w poszukiwaniu pożywienia. Gdy nie jest głodny, po prostu odpoczywa, patrzy w niebo, albo ucina sobie drzemkę. Oczywiście ma to też swoje racjonalne uzasadnienie, bo w dżungli jest tak duża wilgotność i temperatura, że przy braku soli (bo niby skąd ma ją wziąć), robienie jakichkolwiek zapasów mija s...
Read more »

Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy?

-
Obraz
      "Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy" to tytuł książki, ale doskonale oddaje to, co chciałbym dzisiaj powiedzieć. A chcę zastanowić się nad moralnością. Co sprawia, że staramy się postępować dobrze? Czy to, że tak zostaliśmy wychowani? Czy dlatego, że mamy taką wewnętrzną potrzebę i wysokie osobiste standardy? A może tylko dlatego, że boimy się kary lub przykrych konsekwencji?        Już w czasach antycznych ten dylemat zajmował ludzi i pewien filozof chodził po ulicach i pytał przechodniów co by zrobili, gdyby mieli na sobie czapkę niewidkę. Okazało się, że prawie wszyscy najpierw by zrobili coś złego. A to coś ukradli, inni kogoś pobili, a jeszcze inni podpatrzyli w kąpieli żonę sąsiada. Czyli wystarczy zdjąć z nas oko innych ludzi, Boga, czy wymiaru sprawiedliwości, a wychodzi z nas zło. Kim zatem jesteśmy, gdy nikt nie widzi? Jesteśmy złodziejami, brutalami i zboczeńcami? Oczywiście człowiek jest zdolny do wielu pięknych i szlachetnych uczuć...
Read more »