Mądrości ludowe

-

     W weekend naszła mnie pewna myśl. Otóż, zauważyłem, że powiedzonka i mądrości ludowe przekazywane nam przez starszych różnią się od rad jakie obecnie funduje nam świat zachodni. Zastanawia mnie, kto z nich ma rację. Czy babcia i prababcia, czy coach motywacyjny z youtube?

     A co nam radzą babcie? "Lepszy wróbel w garści, niż kanarek na dachu", "lepszy żywy pies, niż martwy lew", "lepiej mieć niewiele i przy tym spokój, niż bogactwa i kłótnie". Babcie twierdzą, że skromne, spokojne życie jest o wiele lepsze. Że lepsze coś mniejszego, ale swojego niż piękne, ale nieosiągalne marzenie. 

      Co, natomiast, uczy nas zachodni świat i jego filozofia? Ano wszystko ma być wielkie i wspaniałe. Wielka kariera, wielki dom (na kredyt oczywiście), wielkie marzenia, wielka miłość, wielkie cycki, wielkie napełnione silikonem usta, wielki dwudziestocentymetrowy penis, wielki SUV, wielki telewizor....... Wszystko musi być imponujące albo wcale. Jeśli nie jesteś najlepszy, to jesteś nikim. 

       Nikt się nad tym nie zastanawia i przyjmuje jako coś oczywistego, ale to amerykańskie uwielbienie bohaterów rozlało się na cały świat. Już teraz nie tylko jemy ich śmieciowe żarcie, słuchamy ich popu i oglądamy ich filmy, ale także marzymy ich marzenia. Nastoletnie dziewczyny chcą być królowymi instagramu, a młodzi chłopcy chcą wozić się furami za 300 tyś, bo tylko wtedy, gdy jesteś najlepszy coś znaczysz. Gdzie w tym wszystkim ta wspomniana wyżej babcia ze swoją radą: "wnusiu, lepszy wróbelek ale w garści, niż wielkie marzenia, które najprawdopodobniej nigdy się nie spełnią"? Na końcu ani wróbelka, ani kanarka nie będzie. No bo jaki jest procent ludzi, którzy osiągają zawrotne kariery, bogactwo, piękno i splendor? Ano ułamek procenta. A jaki jest odsetek przestrzelonych marzeń, niespełnionych snów, sfrustrowanych mężów i żon (bo partner nie jest taki piękny jak Ci bogowie z internetu i telewizji)? No ogromny. 

Dlatego znowu postuluję o umiar. O minimalizm. O skromność. O rozwagę i rozum. O stoicyzm. 

Mało, to nie zawsze za mało. Skromne może być piękne. Skromna żona może być niezastąpiona. Moje małe mieszkanie nie jest może okazałe i nikt mi go nie zazdrości, ale jest moje i nikt mi go nie odbierze. Lepiej skromnie, ale razem. 

     


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Tylko dla twardzieli

-
Obraz
         Dalajlama powiedział: "Pamiętaj, że nie otrzymać tego, czego się chce, to czasem wspaniały łut szczęścia.” Niestety nie miałem takiego szczęścia, bo dostałem to, o czym marzyłem. Od mojego powrotu z pracy w Szwecji marzyłem o wzięciu udziału w szkole przetrwania. Pociągała mnie bliskość natury, bycie zdanym jedynie na siebie, przeżyć używając tylko to, co niesie się na własnych plecach. Chciałem jak prawdziwy twardziel spędzić weekend z innymi twardzielami gdzieś w lesie z dala od cywilizacji. Nie wiedziałem, że przy mojej żonie trzeba uważać na to, żeby zbyt głośno nie mówić o swoich marzeniach. Dlaczego? Ano dlatego, że na ostatnie urodziny podarowała mi właśnie weekendowy kurs przetrwania w lasach pod Piotrkowem Tybunalskim.           Jakże się cieszyłem dostając voucher na kurs. To przecież spełnienie mojego marzenia. Cała rodzina, wszyscy znajomi wiedzieli, że jadę na survival. Ja byłem dumny ze swojej o...
Read more »

indianie

-
Leniwi Indianie         Swego czasu miałem fazę na książki Wojciecha Cejrowskiego o odległych plemionach Ameryki Południowej. Wcale nie spieszyło mi się tam jechać, żeby doświadczyć na własnej skórze przyrody, która tak bardzo chce tam zgładzić każdego intruza. Jednak czytanie o jego przygodach już przychodziło mi z łatwością i bezkresną przyjemnością. Zwróciłem wtedy uwagę na coś, czym chciałbym Was dzisiaj zainteresować.         Cejrowski zauważył, że typowy indianin nie rusza się ze swojego hamaka, aż do momentu, gdy zaczyna mu burczeć z głodu w brzuchu. Dopiero wtedy bierze swój łuk, maczetę, czy co tam typowy indianin ma pod ręką i idzie w dżunglę w poszukiwaniu pożywienia. Gdy nie jest głodny, po prostu odpoczywa, patrzy w niebo, albo ucina sobie drzemkę. Oczywiście ma to też swoje racjonalne uzasadnienie, bo w dżungli jest tak duża wilgotność i temperatura, że przy braku soli (bo niby skąd ma ją wziąć), robienie jakichkolwiek zapasów mija s...
Read more »

Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy?

-
Obraz
      "Kim jesteś, gdy nikt nie patrzy" to tytuł książki, ale doskonale oddaje to, co chciałbym dzisiaj powiedzieć. A chcę zastanowić się nad moralnością. Co sprawia, że staramy się postępować dobrze? Czy to, że tak zostaliśmy wychowani? Czy dlatego, że mamy taką wewnętrzną potrzebę i wysokie osobiste standardy? A może tylko dlatego, że boimy się kary lub przykrych konsekwencji?        Już w czasach antycznych ten dylemat zajmował ludzi i pewien filozof chodził po ulicach i pytał przechodniów co by zrobili, gdyby mieli na sobie czapkę niewidkę. Okazało się, że prawie wszyscy najpierw by zrobili coś złego. A to coś ukradli, inni kogoś pobili, a jeszcze inni podpatrzyli w kąpieli żonę sąsiada. Czyli wystarczy zdjąć z nas oko innych ludzi, Boga, czy wymiaru sprawiedliwości, a wychodzi z nas zło. Kim zatem jesteśmy, gdy nikt nie widzi? Jesteśmy złodziejami, brutalami i zboczeńcami? Oczywiście człowiek jest zdolny do wielu pięknych i szlachetnych uczuć...
Read more »